پيش‌نوشت در چكاد انديشمندان فرازمند در زير رواق تاريخ به نظاره مشعل پرفروغ فرزانگان و صاحبان تعقل و تفكر مىنشينيم كه هماره روشنىبخش تاريخ ، فرهنگ و تمدن بوده و از ديرزمان به اهالى اقاليم قبله هويت بخشيده و پراكندگىها را به سامان آورده‌اند . احياى معرفت ربّانى ، طلوع خورشيدى است درخشان در آسمان معرفت ايمانيان و چشمه‌اى جوشان در كوير خشك دل‌هاى زنگار گرفته زمينيان . مشرق الشمسين هدايتى است كه با احكام احكام دين بر بلنداى « درايت » و معرفت براى رهنوردانى كه در وادى انديشه گام مىنهند ، رموز اسم اعظم را به ديد مىآورد و ستاره‌اى است در شب تار كه انسان‌ها را به مسير حق‌يابى رهنمون مىباشد . در اين ميان ، آموزه‌هاى شيخ بهائى ، حبل المتينى است كه غرق‌شدگان وادى ضلالت را اكسير سعادت مىبخشد . « هويت » كلمه تعقل و حكمت ايمانيان است كه به يمن حضور وحيانيان ، فراديد آدميان را روشن نموده و آسمان‌وش ، بر زبر تمام انديشه‌هاى برخاسته از تاريخ و فرهنگ مادّى زمينى به شكوه مىايستد و رهروان را به نظاره فرامىخواند . چنين است كه معرفى و پاسداشت مفاخر فرهنگى ، احياى هويت اسلامى و ملى است . در يادكرد گذشتگان نيك‌نهاد و عالمان راسخ كه به نور امامان خود عليهم السّلام هدايت پذيرفتند ، اين نكته گفته بايد كه اينان به سيرهء موالى خود اقتدا كردند ، بار خود را در پيشگاه آنان به زمين افكندند و جز از جام آنان ننوشيدند . در حقيقت ، يادكرد ايشان ، يادآورى و موعظه‌اى است براى پسينيان و انس و آرامشى براى پيشينيان و كمكى به نسل‌ها براى صعود به مدارج كمال و رويكرد به كارهاى پسنديده . احياى ياد آن عالمان پاك ، خود سبب يادكرد امامان و پيشوايان آنها عليهم السّلام است و مايهء اتمام نور آن عالمان كه از ولايت موالى خود كسب فيض كرده‌اند . ياد عالمان